Het was me wel een dagje, daar op Europoort. Bij het er naar toe rijden nog regen en sommigen hebben zelfs hagel gehad. Maar om negen uur was het al lang droog op Europoort. En om 10.00 uur begon de zon te schijnen en die heeft de hele dag schaduw gegeven.
Wel was er veel wind. Dat was voor de controleurs wat minder. En hoewel we met het uitzetten met het draaien van de wind rekening hadden gehouden om het einde van de secties daar gelegd te hebben dat de knipper of de controleur in de luwte kon staan. Maar,…. zoals dat trialterreinen betaamt, is er meestal toch nog te weinig beschutting te vinden.
De opkomst was wat minder, omdat Zelhem een clubtrial had, waar ook enkele CTN-rijders aan meedoen en verder nogal wat afmeldingen door ziekte of anders ongeregeld. (o.a. Herbert beterschap).

Em omda die ene hand iver het hele toestenbord moet gaan, is het halve bord blindtypen geworden en dat kunnen we niet, dus dat geeft weer andere problemen.
Zaterdag 17 november 2018 was het onze eerste wedstrijd voor het seizoen van 2019. Om 11.00 uur gaf Gerrit een rijderbespreking en 10 minuten later konden we beginnen aan een goede wedstrijd. Gezien de punten en de reacties waren de secties -met zes sporen per sectie- allemaal met nul te doen. Maar dan moest je wel goed bij de les blijven, van begin tot eind. En dat maakte het een leuke en interessante wedstrijd. Een 66 man/vrouw/kind/opa hebben zich uitstekend vermaakt. Vaker heb je in Nunspeet een TomTom of Garmin nodig om de non-stops te onthouden, maar dit jaar was de behoefte aan een zonnebril veel groter. Door de felle, laagstaande zon kon je vervelend verblind worden als je boven kwam op de heuvel of door het knipperlichten als je langs de bomen reed. Lastig, maar we zullen niet reclameren, want mede door de zon, was het een echt mooie dag.
We hebben een goed weekend gehad op de hei in Arnhem. Twee dagen goede en soms erg lange secties die uiteindelijk allemaal wel te doen waren.
Op zaterdag 1 September was onze eerste wedstrijd te Zelhem. Op een voor de meeste van ons een volkomen onbekend terrein. Een enorme berg in het landschap met een vlakke bovenkant. Op de zijkanten was het heerlijk klimmen en dalen door alle stenen, waar je overigens (bijna) geen last van had.
Het was weer gezellig in Apeldoorn. Zo allemaal dicht bij en op elkaar. En nog verwonderlijker dat er zulke lange secties te maken zijn op dat kleine terreintje. Overigens is het verschil in de grootte van de trialterreinen wat kleiner als je bedenkt dat meerdere trialclubs verbindingsroutes en wegen hebben en ongebruikte stukken. De te 'betriallen' ruimte is vaker ongeveer gelijk, maar Apeldoorn is wel echt het kleinste terrein van Nederland.
Doordat er dit jaar een ONK-Zijspannen en quads verreden wordt op de zaterdag te Rhenen, is het circuit voor ons niet toegankelijk op de vrijdag. Vanwege veiligheids- en organisatieredenen en omdat er betaald moet worden om de wedstrijd te kunnen zien, is alles afgezet met hekken en kunnen we daarom niet op de baan komen en dan er weer vanaf komen. Daarom gaat de wedstrijd van
We zullen wel zien wat de AVG behelst en of het problematisch gaat worden. Als mensen zich inschrijven dan hebben ze ook wel in de gaten dat hun naam bekend wordt dat ze daar geweest zijn. En datzelfde geldt voor foto's, denken wij. Aan gegevens verzamelen doen wij niet, tenminste niet anders dan wedstrijdpunten, want daar gaat het om bij het Klassement. DUS.... bij deze het verslagje over Baarlo 2018. Maar,.... we beginnen voorzichtig, fotoos van motoren moet altijd kunnen. En die zijn ook mooi?? Toch???
Hoewel het weer een beetje somber begon na de regen, werd het tijdens de trial snel beter en kwam de zon te voorschijn. En daarbij leek het of iedereen er meer lol in begon te krijgen. Zowel in de trial als het onderlinge geleuter, wat toch heel vaak een typisch kenmerk is bij CTN. En dat is maar goed ook. Lol moet er zijn.

Na de trial te Nunspeet hebben we onze negende prijsuitreiking alweer gehad. Zij die er geweest zijn, hebben een leuke tijd gehad, zo hoorden wij. 
